نوشتار‌ ِ گفتار ِ در روش به کار بردن عقل !                

 آقای علی آبادی در یک موضع گیری رسمی بعد از افتضاح المپیک پکن فرموده‌اند:شاید شکست المپیک مشیت الهی بود.

ظاهرا خودش هم به مشیت بودن این شکست  به دیده تردید نگاه می‌کند به همین خاطر این شاید را سُفته و در اول کلام گفته.

نکته این جاست که اگر ما هم این کلام حکیمانه را بپذیریم، هستند غرض ورزانی که بگویند :بر اساس قید شاید؛ممکن است شکست المپیک پکن، ربطی به مشیت الهی نداشته باشد و مثلا به مدیریت‌و برنامه‌ریزی و داریت و نکات بی‌اهمیت دیگری مانند اینها ربط پیدا کند.

 در این صورت به نظر شما آیا حضرت پدر !حاضر می‌شود به خاطر این شایدِ دومی ،بیاید و حرفی منطقی و مبتنی بر عقل و استدلال بزند؟

 

 

شنبه سوری ....

شب که جهان است پر از لولیان              زهره زند پرده شنگولیان

بیند مریخ که‌بزمست و عیش             خنجر و شمشیر کند در میان

ساقی‌باقی است‎خوش‎و ‌عاشقان       خاک سیه بر سر این باقییان

زهر از آن دست کریمش بنوش              تا که شوی مهتر حلواییان

مولانا

 

 

هی! آقای گزارشگر (۲)

 مس استقلال را برد.این گزاره ساده خبری برای هر کس معنایی دارد.برای من به عنوان یک تماشاگر ساده ،البته جنبه های دیگر این ماجرا جالب است.

     ۱- مس یک تیم نیست .یک انگیزه ‌است .یک معیار است.یک رصد کننده‌ است. برای هر کدام از این سه مورد کلی نگفته دارم که سر فرصت خواهم نوشت.

    ۲- بعد از بازی، باید آن همه جوان و نوجوان را می‌دیدی.رضایت و آرامش در چشمهایشان موج می‌زد. چه اتفاقی  می‌تواند یک جا، این همه جوان را به این تخلیه روحی بکشاند.

    ۳- گزارشگر این بازی ،لذتِ این برد را برای مردم کرمان مضاعف کرد.سال قبل و بعد از بازی مس و پرسپولیس مطلبی نوشتم در نقد عملکرد نا‌پخته گزارشگر بازی .( می‌توانید در مطالب اردیبهشت ماه امسالِ حاشیه  آن را بخوانید) که بعد در بام کویر ( نشریه محلی استان کرمان) چاپ شد و هفته بعد گزارشگری که اسمی هم از او برده نشده بود، یک چیزکی به عنوان جوابیه نوشت که رغبت نکردم دو خط جوابچه معنا ،بنویسم که از اساس در فهم مطلب مشکل داشت ....بگذریم.

     ۴ - گزارشگر بازی دیروز اما – که باز هم نمی‌دانم اسمش چیست؟- بازیی را که من می‌دیدم جوری تعریف کرد که حس کردم مس در شهر خودش و در زمین خودش دارد بازی می‌کند. بنابراین از گزرارشگر بازی دیروز مس - استقلال تشکرمی‌کنم.

     ۵- این چند خط هم از جهت این که حرف حرف می آورد در باب زبان .

      گفته‌اند که زبان یکی از موثرترین ابزارهای انسجام یک جامعه است.مطالعه زبان در یونان باستان و با طرح آرای افلاطون آغاز شد .آنها توجه خود را به ماهیت زبان و رابطه‌اش با اندیشه و واقعیت‌های جهان خارج معطوف داشتند.

    افلاطون در رساله کراتیلوس به بحث درباره رابطه میان واژها – اسامی- می‌پردازد. افلاطون در این نوشته معتقد است که واژه‌ها تاحدی بر واقعیت‌های جهان خارج دلالت می‌کند ؛ اما نمی‌توان به رهنمون آنها کاملا مطمئن بود.

    به گفته سوسور؛ زبان دو چهره دارد .یکی شکل ظاهری و تحقق بیرونی آن که گفتار نامیده می‌شودو دیگری زبان که نشانگر دانش و توانش  تمامی سخنگویان مسلط بر یک زبان است. سوسور معتقد است که تمامی تغییرات در" گفتار" تحقق می‌یابد و تنها برخی از آنها در "زبان "نهادینه می‌شود

مذاکره علی آبادی  با شناگر آمریکایی

 دیروز اخبار مسابقات المپیک پکن تحت‌الشعاع خبر مذاکره رئیس سازمان تربیت بدنی ایران با شناگر آمریکایی و صاحب هشت طلای المپیک قرار گرفت.

        این دیدار بیش از 10دقیقه به درازا نکشید و در پایان مهندس علی آبادی ملقب به پدر ورزش ایران و سر گروه تیم مذاکره کنند گفت:از انجایی که سیاست ما در سازمان تربیت‌بدنی و کمیته ملی‌المپیک بر کاهش هزینه‌ها و صرفه‌جویی متمرکز شده ،بنابراین به "آقا مایکل" پیشنهاد دادیم با تغییر تابعیت، در المپیک آینده به عنوان نماینده ورزش کشورمان درمسابقات شرکت کند.

                 وی گفت: این جوری هم مدال می‌گیریم هم هزینه‌ها کم می‌شه هم آبرومون سر جاشه هم هنوز بهمون میگن دَدی.این سر گروه ادامه داد: در صورت قبول این پیشنهاد تسهیلاتی برای این ورزشکار از جمله اهدای یک دستگاه پراید صفر طرح جدید،پرداخت وام مسکن تا سقف 150 میلیون ریال؛پذیرش بدون کنکور در دانشگاه ،پرداخت یارانه نقدی بدون پر کردن فرم مربوطه و بلیت نیم بهای شهر آورد پرسپولیس و استقلال در نظر گرفته خواهد شد.

لازم به ذکر است که ظاهرا در پایان این دیدار ،سرود "پهلوانان ؛دلاوران " از سوی گروه سرود کاروان المپیک ایران نواخته شد.

شنبه سوری...........

من خوشم از گفت خسان و ز لب ولنج ترشان

                                من بکشم دامن تو دامن من هم تو کشان

جان من و جان تو را هر دو به هم دوخت قضا

                                خوش‌خوش‌خوش‌خوش‌خوشکم پیش تو ای شاه خوشان

زانک مرا داد لبش نیست لبی را اثرش

                                                             زانچ چشیدم ز لبت هیچ لبی را مچشان

گفتمش ای شاه علم من که میان عسلم

                                                         از عسل من که چشد گفت لب خوش منشان